vaasje
H A N S   V A N   R I E S S E N

C E R A M I S T

bord
|   HOME  |   CERAMISCH PROCES   |   COLLECTIES  |  EXPOSITIE  |   LINKS    |   ROUTE  |  REACTIES VAN KOPERS   |
 


Het ceramische proces bestaat uit drie fasen:

  1. draaien
  2. glazuren
  3. stoken

Draaien

Alle ronde vormen worden op een schopschijf met de hand gedraaid. Door een samenspel van kracht en souplesse ontstaan uit hompen klei borden, schalen, potten en vazen.
Bij het draaien van miniaturen is de wanddikte van de klei slechts enkele millimeters, voor grote stukken meer dan een centimeter.

    

Voor miniaturen is soms maar 10 gram klei nodig, voor grote stukken wel 10 kilo.
Karakteristiek voor handdraaiwerk is de 'schroefdraad' aan het oppervlak. Door de stand van de vingers, de uitgeoefende kracht en de snelheid van het omhoogbrengen van de klei te variëren kan deze schroefdraad in breedte, diepte en spoed gevarieerd worden.
De geometrische vormen en de "Gulden Snede" zijn de basis van waaruit de pot zijn vorm ontleent.
Grondstof is Wasterwalder klei.
Hiervan worden verschillende soorten gebruikt. Een fijnkorrelige structuur geeft een vlak oppervlak.
Met grovechamotte ontstaat een ruig oppervlak.
Na het draaien worden de randen nog afgewerkt, oren aangezet, voeten gemonteerd en moet het werk 2 weken drogen alvorens het voor de eerste keer in de oven wordt geplaatst.
Bij een temperatuur van 950° Celsius wordt de klei omgezet in steen.


Glazuren

Door het glazuur krijgt elk stuk z'n specifieke kleur en sfeer.
Grondstoffen in de glazuur zijn in hoofdzaak mineralen, gesteenten en metalen.
De ruwe grondstoffen worden gemalen tot poeder en vervolgens gemengd. Van het poeder wordt een glazuurpap gemaakt waarin het werk wordt ondergedompeld of mee wordt bestreken.
Door het werk opnieuw te bakken versmelt het poeder tot een glasachtige laag.

Deze laag kan schuimachtig, mat of glanzend van uiterlijk zijn.
Soms bevat het werk zuivere metaalkleuren.
Karakteristiek is het craquelé.
Het samenstellen van glazuurmengsels is een avontuur, een eindeloze zoektocht naar de effecten van de gebruikte grondstoffen op de kleurnuancering en de textuur.

    

Deze methode van werken heeft geen relatie met "Raku".( Raku stoken is een techniek waarbij het glazuur van een werkstuk (sterk) craqueleert. De craquelé is zwartgekleurd. Eerst wordt een (gebakken) werkstuk geglazuurd. Daarna wordt het in bijvoorbeeld een hout- of gasoven zeer snel tot op een temperatuur van ca. 1000 °C gebracht. Het werkstuk wordt uit de oven gehaald en aan de buitenlucht blootgesteld. Door de snelle afkoeling craqueleert het glazuur. Vervolgens wordt het werkstuk in een zaagselton gelegd. Het zaagsel ontbrandt en veroorzaakt rook. De rook trekt in de craquelé.)


Stoken

Na het opbrengen van de glazuurpap wordt het werk voor de tweede maal in de ovenkamer van de zelfgemaakte vlamoven opgestapeld.
De oven wordt daarna dichtgemaakt. Na een droogstookperiode van twee dagen kan het echte stoken beginnen. Op de derde dag bereikt de oven een temperatuur van 1280°.

    

Een extra decoratief effect ontstaat door tijdens het stoken de aard van het ovenvuur te veranderen, fel en getemperd vuur, oxiderend en reducerend. Door bij korte felle brand turf-as of hout-as door de oven te laten stuiven ontstaat een bijzondere meerkleurigheid.
Na het stoken van drie dagen begint het afkoelen van ca. vijf dagen. Daarna mogen de ceramische kunstobjecten het daglicht aanschouwen.


Hans van Riessen heeft zijn werkplaats, de oven en schoorsteen eigenhandig gebouwd.


   


exclusieve ceramiek

In de toonzaal treft u een mooie collectie aardewerk aan verrijkt met echte glazuren. Draaien, glazuren en stoken met de hand om het werk een eigen karakter te geven.

Gezien het unieke karakter van de werkwijze van de ceramiek kan Hans van Riessen geen opdrachten aannemen

Te bezichtigen in atelier
Hans van Riessen
Jan vd Veenweg 2
8385 GT Vledderveen (Drenthe)
Tel: 0521-381676

E-mail:



Dagelijks geopend (ook op zondag)

 

 
(c)2007-2016 FJVWebdesign
laatst gewijzigd: 2 oktober 2016